Categories
اسکیت

راهنمای خرید اسکیت خطی

با وجود تنوع بسیار زیاد انواع اسکیت های خطی ( اینلاین ) انتخاب بهترین اسکیت برای فعالیت شما کاری دشوار خواهد بود. راهنمای پیش رو شما را راهنمایی میکند تا انواع این نوع از اسکیت های کفشی را بشناسید و بر اساس نیاز خود بتوانید بهترین خرید اسکیت را داشته باشید.

در ادامه به شما کمک میکنیم تا در رابطه با عناوین زیر و ارتباط آنها با اسکیت خود اطلاعات خوبی کسب کنید تا بر اساس این موارد بهترین انتخاب را داشته باشید.

برند / جنسیت / نوع اسکیت / مهارت / سایز چرخ

برند

هر کمپانی و برندی دارای ویژگی های ساخت و طراحی متفاوت و منحصر بفردی برای کفش های خود است و عموما به این ویژگی ها در تولیدات خود وفادار می‌باشد. توجه به این نکته از این نظر قابل اهمیت خواهد بود تا بر اساس سلیقه شخصی خود بتوانید برند مورد نظرتان را بیابید. برای مثال کمپانی فیلا به عنوان قدیمی ترین تولید کننده کفش های اسکیت برای رنج اسکیت خود از ویژگی هایی استفاده میکند که بیش از پنج دهه میهمان طراحی های آن بوده، شاسی و قالب پای فیلا که یکی از محبوب ترین ویژگی های طراحی این کمپانی است میتوان از جمله این موارد نام برد.

همچنین اعتبار برند، تضمین کننده طول عمر کفش های شما خواهد بود. هیچ برند مطرح و معتبری نمیخواد کفش های موقتی و مصرفی بسازد، و اکثر برندهای معتبر تمرکز بر ماندگاری خواهند داشت. از اینرو خرید اسکیت از یک برند معتبر و ارجینال میتواند فاکتور بسیار مهمی در انتخاب شما باشد.

جنسیت

ابتدایی ترین دسته بندی کفش اسکیت از روی جنسیت آن است. اسکیت های مردانه، زنانه، یونی‌سکس و کودک و نوجوان از جمله این دسته بندی ها هستند که تولید کنندگان کفش های خود را بر اساس آنها تفکیک میکنند.

تغییرات در طراحی پهنای کفش، نحوه باز و بست و محل قرار گیری پاشنه از جمله تفاوت های این دسته بندی ها با یکدیگرند. این مساله دلیل بر ناراحت یا نا کارآمد بودن کفش های یونی سکس که برای هر دو جنسیت طراحی شدند نخواهد بود. این نوع از کفش ها معمولا دارای طراحی هستند که بیشتر با انواع پاها تطبیق پیدا میکنند، و در بعضی موارد از کفش های تک جنسیتی نیز بهتر خواهند بود.

کفش های کودک و نوجوان

سایزبندی و قالب پای کودک و نوجوان در تولیدات کفش های اسکیت یکی هستند. عمده تفاوت این کفش ها برای هر جنسیت ( درصورت وجود دسته بندی ) در رنگ و طرح بیرونی آن خواهد بود. ویژگی اصلی اسکیت کودک و نوجوان قابلیت تغییر سایز کفش است که شما را از خرید اسکیت در بازه رشد بی نیاز می‌کند.

هرکمپانی طراحی و ساختار متفاوتی برای تغییر سایز کفش های خود دارد. کفش های کمپانی هایک را میتوانید در چند مرحله با باز کردن یک پیچ به راحتی سایز کنید یا در مورد کمپانی فیلا، بعضی از انواع کفش های اسکیت حرفه آن را میتوانید به صورت میکرومتری، و با دقت بسیار بالا سایز کنید که این موجب راحتی کودک و تسلط بیشتر به ورزش خواهد شد.

انتخاب یک کفش با قابلیت تغییر سایز میتواند از نظر اقتصادی بسیار با صرفه تر از انتخاب کفش تک سایز باشد و این مساله ای است که همواره باید در نظر قرار دهید.

مشاهده اسکیت‎‌های کودک و نوجوان

انواع اسکیت برای فعالیت های گوناگون

بعضی از اسکیت های برای فعالیت های خاصی طراحی شده اند در حالی که بعضی نیز برای تمام فعالیت ها قابل استفاده هستند. در ادامه تفاوت های این اسکیت ها را برای شما برمیشمریم و شما با توجه به ویژگی هرکدام میتوانید بهترین انتخاب را از گروه های متنوع اسکیت داشته باشید.

اسکیت های کراس

اسکیت های کراس برای آن دسته از افرادی است که به این ورزش تسلط داشته و قصد دارند علاوه بر تفریح، جنبه ورزشی و فعالیت بدنی بیشتری داشته باشند. چرخ های بزرگتر که موجب افزایش سرعت میشود از جمله ویژگی این نوع از اسکیت است. همچنین چرخ های بزرگتر به فرد امکان میدهد در سطوح نا هموارتری از اسکیت استفاده کند و بتواند از ترک ها و چاله های ریز با سرعت عبور کند.

کنتر این اسکیت ها به نسبت اسکیت های معمولی سخت تر است، بدنه با استحکام بیشتر که موجب خشکی می‌شود و عدم وجود ترمز از دیگر ویژگی های این اسکیت است. از اینرو در انتخاب این اسکیت به محیطی که میخواهید در آن فعالیت ورزشی کنید دقت کنید، چرخ های بزرگ سرعت شمارا افزایش میدهند و در عین حال موجب کاهش انعطاف اسکیت در چرخش ها و جابجایی مسیر خواهند بود.

اسکیت های سرعتی

اسکیت های سرعتی، یا اسپید برای استفاده های طولانی و مسابقات ماراتون طراحی شده اند. طراحی این اسکیت ها به گونه ای است تا بیشترین چسبندگی را با پای شما داشته باشد و شما حس یکی بودن با چرخ های اسکیت را در هنگام استفاده از این دسته خواهید داشت. ساق کوتاه این اسکیت ها هم برای ایجاد حداکثر انعطاف پذیری طراحی شده اند و در استفاده های آماتور با توجه به محافظت کمتر از پا ممکن است برای شما مشکلات سلامتی ایجاد کنند.

اسکیت های هیجانی یا اگرسیو

این نوع از اسکیت ها ( aggressive ) برای انواع فعالیت های سنگین با حرکات پیچیده طراحی شده اند. با این اسکیت ها میتوانید از موانع بپرید، در زمین های اسکیت بازی کنید یا از روی میله ها و نیمکت ها عبور کنید.

استحکام بالای بدنه و شاسی از ویژگی های مهم این دسته از اسکیت ها است. چرخ ها معمولا در اندازه های زیر 60 میلیمتر استفاده میشوند تا مرکز ثقل بدن به پایین ترین نقطه برسد، از این رو تعادل شما در هنگام انجام حرکات بسیار بیشتر خواهد شد.

اسکیت های فری استایل

اسکیت های فری استایل که به عنوان اسکیت اسلالوم نیز شناخته میشوند برای فعالیت های عمومی اسکیت طراحی شده اند. این نوع از اسکیت ها در دسته بندی های حرفه ای، مبتدی و آموزشی عرضه میشوند و ویژگی اصلی آنها کیفیت بالا، و توازن بین سرعت، دقت و ایمنی کاربر است.

چرخ های اسکیت های اسلالوم بین 70 الی 80 میلیمتر تعبیه میشوند، بدنه آنها از جنس پلاستیک سخت یا کربن است و شاسی این اسکیت ها از بهترین آلیاژ ها برای طول عمر استفاده میشود.

مهارت

اطلاع از سطح مهارت فردی برای لذت بردن از ورزش اسکیت بسیار مهم است. اینکه شما مهارت اسکیت خود را یک درجه بالاتر از حال فعلی خود در نظر بگیرید، امری طبیعی است. چون شما بزوددی به سطح بالاتر اسکیت خواهید رسید و از آن استفاده میکنید. اما استفاده از اسکیت های پیشرفته با مهارت مبتدی، برای شما دردسر ساز خواهد شد و حتی سلامتیتان را ممکن است به خطر بیاندازد، همچنین با کاهش لذت شما از این ورزش عملا شما به طور ناخودآگاه از ورزش اسکیت خود زده خواهید شد.

برای سطح مبتدی، استفاده از کفش های آموزشی یا اسلالوم گزینه خوبی خواهد بود، این کفش ها به راحتی سایز پای شما خواهند شد و شما را به سمت یادگیری اصول اسکیت سواری هدایت خواهند کرد.

برای سطوح بعدی و استفاده های اختصاصی از اسکیت نیز، باید با توجه به رده بندی هر دسته اسکیت مورد نیاز خود را انتخاب کنید. انتخاب صحیح نوع اسکیت موجب افزایش لذت و تجربه خوب شما از این ورزش خواهد بود.

سایز چرخ

چرخ های اسکیت از دیرباز با سرعت و راحتی در حرکت در اذهان عمومی پیوند خورده بودند. انتخاب چرخ های اسکیت کوچک برای افراد مبتدی پیشنهاد میشود، زیرا کنترل بیشتری روی اسکیت خواهد داد و انعطاف پذیری را افزایش میدهد. در نقطه مقابل انتخاب چرخ های بزرگتر برای حرفه ای ها پیشنهاد میشود، سرعت بیشتر، راحتی در حرکت و امکان استفاده در سطوح مختلف از ویژگی هایی خواهد بود که با کفش اسکیت بزرگ به شما پیشنهاد میشود.

همچنین تعداد چرخ ها، روی کنترل پذیری اسکیت تاثیر دارند، برای مثال اگر علاقه به سرعت دارید ولی هنوز در ورزش اسکیت به مهارت های بالا دست پیدا نکرده اید، انتخاب چرخ های سه تایی بهتر از انتخاب چرخ های بزرگ چهارتایی خواهد بود.

منبع: سایت تاکتیکس

Categories
اسکیت

کلاه و اقدامات ایمنی برای اسکیت بورد | آیا به کلاه نیاز دارید؟

در مورد اسکیت بورد، ایمنی همیشه باید اولویت اصلی باشد. شاید فکر کنید که با کلاه ایمنی مضحک به نظر می رسید، اما هیچ کس شما را مسخره نمی کند. استفاده نکردن از وسایل ایمنی در میان اسکیت بوردر ها یک امر کاملاً طبیعی است. اما فرهنگ استفاده از کلاه ایمنی کم کم در حال جا افتادن است.

برای رعایت ایمنی، شما باید در هر نوبت اسکیت سواری، کلاه ایمنی به سر داشته باشید. هدف اصلی کلاه ایمنی، محافظت از سر و ممانعت از وقوع خطرهای جانی است. احتمال وقوع ضربه مغزی برای افراد مبتدی بالاست. حتی اگر بدانید باید موقع زمین خوردن چه کار کنید، باز هم نمی توانید صد در صد جلوی حادثه را بگیرید.

مقاله ایمنی در اسکیت بورد ها از وبسایت تخصصی کندو

نظرات مختلفی در مورد استفاده از کلاه ایمنی وجود دارد. حتی اگر خودتان نخواهید که کلاه ایمنی بر سر بگذارید، قانون شما را مجبور به استفاده از آن می کند. در این مطلب چند کلاه ایمنی استاندارد هم به شما معرفی می کنیم.

چرا اسکیت بوردرها علاقه ای به کلاه ایمنی ندارند؟

به گفته متخصصین اسکیت بورد، استفاده از کلاه ایمنی در اسکیت بورد روی رمپ و زمین های کاسه ای ضروری است. هرگز نمی توان اتفاقات غیر مترقبه را پیش بینی کرد. اگر برای محافظت از خودتان جدیت به خرج دهید، از شکستگی جمجمه و صدمات مغزی در امان می مانید.

بعضی از اسکیت بوردرهای با تجربه به دلیل زیبا نبودن کلاه ایمنی، از آن استفاده نمی کنند. بعضی دیگر می گویند که کلاه های ایمنی اصلاً راحت نیستند. اگر تازه اسکیت بورد سواری را شروع کرده اید، بد نیست نگاهی به آمار و ارقام مصدومیت ها بیاندازید. اگر مبتدی ها مسائل ایمنی را رعایت نکنند، احتمالآ به جای مسابقات اسکیت بورد، سر از اورژانس بیمارستان ها در می آورند.

جوانان معمولاً به عواقب عدم استفاده از کلاه ایمنی توجه نمی کنند. مسئله فقط زیبایی نیست، اصلاً رعایت ایمنی را جدی نمی گیرند. اگر دوستانشان هم از کلاه ایمنی استفاده نکنند، آنها تحت تاثیر قرار می گیرند. اما کمی که سنشان بالا برود و احساس مسئولیت کنند، بیشتر به ایمنی فکر می کنند.

قانون در مورد کلاه ایمنی چه می گوید؟

در آمریکا، افراد باید قبل از ورود به پیست اسکیت بورد کلاه ایمنی بر سر گذاشته باشند. در کالیفرنیا، افراد زیر 18 سال که در خیابان اسکیت بورد بازی می کنند، باید کلاه ایمنی داشته باشند. تقریباً در همه جای دنیا استفاده از کلاه ایمنی در پیست اسکیت اجباری است.

اختلاف نظرهایی که در مورد کلاه ایمنی وجود دارد:

به طور کلی مسئله استفاده از کلاه ایمنی در انجمن های اسکیت بورد بحث برانگیز شده است. حتی اگر یک اسکیت بوردر خیلی حرفه ای باشد، امکان دارد شخص دیگری به او آسیب بزند. عده زیادی می گویند آنهایی که می دانند هنگام زمین خوردن چه باید بکنند، نیازی به کلاه ایمنی ندارند.

برای رعایت ایمنی ، شما باید در هر نوبت اسکیت بورد ، کلاه ایمنی به سر داشته باشید. هدف اصلی کلاه ایمنی، محافظت از سر و ممانعت از وقوع خطرهای جانی است.

در عین حال عده دیگری موافق بی چون و چرای کلاه ایمنی هستند. البته هر دو گروه حرف هایی برای گفتن دارند. بیایید با هم مزایا و معایب استفاده از کلاه ایمنی در اسکیت بورد را بررسی کنیم:

مزایا:

اسکیت بوردرهای دیگر در پشت سر کاملاً متوجه حضور اسکیت بوردر های جلوی خود می شوند. رنگ های کلاه ایمنی طوری است که از دور جلب توجه می کند.

احتمال بروز صدمات کشنده پایین می آید.

در صورت وقوع حادثه، دوره نقاهت کوتاه تر خواهد بود.

هر اتفاقی که بیفتد به بیمارستان ختم نمی شود و اسکیت بوردر می تواند از فردای آن روز به مدرسه یا محل کار برود.

معایب:

کلاه ایمنی باعث تعریق می شود. از منظر زیباشناسی هم کلاه ایمنی زیبا نیست و موها را به هم می ریزد. اما اینجا اصلاً نباید بحث زیبایی مطرح باشد.

بر همین اساس می توان گفت استفاده از کلاه ایمنی بسیار منطقی تر و معقول تر است. اما باز هم انتخاب با خود شماست. این که بدانید در موقع زمین خوردن، چطور از خودتان محافظت کنید، کافی نیست. در نهایت حفظ سلامتی باید برایتان مهم تر از زیبایی و به هم نریختن موهایتان باشد. به قول مایک ولی، اسطوره اسکیت بورد، کلاه ایمنی اسکیت بورد می تواند زیبا باشد. باید از او به خاطر تبلیغ کلاه ایمنی تقدیر کرد.

انتخاب کلاه ایمنی مناسب

کلاه های ایمنی تنوع بالایی دارند، اما انتخاب و خرید آنها نباید فقط بر اساس زیبایی صورت بگیرد. بهترین راه برای خرید کلاه ایمنی مناسب، مراجعه به فروشگاه و امتحان کردن مدل های مختلف است. هنگام خرید کلاه ایمنی به موارد زیر توجه کنید:

اندازه

کلاه ایمنی باید کاملاً اندازه سر باشد. برای تشخیص سایز درست، سرتان را اندازه بگیرید. متر را بالای ابرو بگذارید و دور سرتان بچرخانید تا اندازه دور سر مشخص شود. عدد به دست آمده را یادداشت کنید و هنگام مراجعه به فروشگاه همراه داشته باشید. بر سر داشتن کلاه ایمنی خیلی کوچک یا خیلی بزرگ بسیار آزاردهنده است. ضمن آن که اگر کلاه ایمنی اندازه نباشد، به خوبی از سر محافظت نمی کند.

برای خرید اسکیت می توانید به فروشگاه کندو مراجعه فرمایید

سرتان را به پایین خم کنید، اگر کلاه جا به جا شد، باید کلاه کوچکتری انتخاب کنید. برخی از کلاه های ایمنی بالشتک هایی در درون خود دارند که با کم و زیاد کردنشان اندازه کلاه تغییر می کند. این نوع کلاه ایمنی هم موافقان و مخالفان خودش را دارد.

نوع کلاه ایمنی

ساده ترین نوع کلاه ایمنی، مدل استاندارد است. اما اگر می خواهید متفاوت باشید و یا کلاه لایه های بیشتری داشته باشد، می توانید از سایر مدل های موجود در بازار استفاده کنید. کلاه های ایمنی مخصوص اسکیت بورد نسبت به سایر کلاه های ایمنی کارآیی بیشتری دارند. برای اسکیت بورد بیشتر از کلاه های ایمنی جلو باز استفاده می شود. مدل های جلو بسته مناسب کسانی است که لانگ بورد سورای می کنند.

استانداردهای ایمنی

هدف از تهیه کلاه ایمنی، اطمینان از حفظ سلامتی است. هنگام خرید کلاه باید به گواهینامه های آن توجه کنید. کلاه های ایمنی باید گواهینامه های استانداردهای لازم را داشته باشند.

تهویه هوا

کلاه ایمنی جلو باز انتخاب کنید تا تهویه خوبی داشته باشد و سر شما را خنک نگه دارد. به این ترتیب هم احساس ناراحتی نمی کنید و هم با قطرات عرقی که بر روی چشمانتان می ریزد، دیدتان مختل نمی شود.

آب و هوا هم بی تاثیر نیست. استفاده از کلاه ایمنی در روزهای گرم تابستان بیشتر باعث ناراحتی می شود. هنگام خرید کلاه به این نکته هم توجه داشته باشید.

نگهدارنده ها و بندها

کلاه های ایمنی به وسیله بند یا ابزارهای دیگر بر روی سر ثابت می شوند. نگهدارنده های کلاه ایمنی تنوع زیادی دارند. اما نگهدارنده باید امکان تنظیم سایز و محکم شدن در یک نقطه را داشته باشد. سگک پرشی که سریع باز و بسته می شود، گزینه خوبی است. اما مدل های معمولی تر هم بد نیستند. همین که کلاه ایمنی از جان شما محافظت کند، کافی است.

مقایسه کلاه ایمنی اسکیت بورد با کلاه ایمنی دوچرخه

باید توجه داشته باشید که یک تفاوت عمده میان کلاه ایمنی اسکیت بورد و کلاه ایمنی دوچرخه وجود دارد. علت آن که نباید از کلاه ایمنی دوچرخه برای اسکیت بورد استفاده کنید ، قدرت محافظت آن است. اگر از کلاه دوچرخه استفاده می کنید، باید پشت سرتان با کلاه پوشیده شده باشد.

برای رعایت ایمنی ، شما باید در هر نوبت اسکیت بورد ، کلاه ایمنی به سر داشته باشید. هدف اصلی کلاه ایمنی، محافظت از سر و ممانعت از وقوع خطرهای جانی است.

ایمنی باید اولویت اصلی شما باشد. استفاده از کلاه ایمنی دوچرخه هنگامی که در ارتفاع 10 متری هستید، به شما کمکی نمی کند. به همین علت در کلاه ایمنی اسکیت بورد، بالشتک های اضافه کار می گذارند تا سر را در بر بگیرد و هنگام سقوط مثل ضربه گیر عمل کند.

6 کلاه ایمنی خوب برای اسکیت بورد

اگر قصد خرید کلاه ایمنی اسکیت بورد را دارید، به کیفیت توجه کنید. دنبال کلاه های ارزان قیمت نباشید. نباید برای خرید کلاه ایمنی خساست به خرج دهید. کلاه ایمنی خوب جان شما را نجات می دهد. در ادامه چند کلاه ایمنی خوب به شما معرفی می کنیم:

Thousand

اولین کلاهی که به شما معرفی می کنیم، نه تنها ظاهر زیبایی دارد؛ بلکه گواهینامه های ASTM F1492، CPSC و CE EN1078 را نیز اخذ کرده است. فلسفه شکل گیری کمپانی Thousand، نجات جان انسان هاست. کلاه های ایمنی این برند استحکام بسیار بالایی دارند.

شما پول زیادی پرداخت می کنید. اما حتی اگر از پوشیدن کلاه ایمنی متنفر باشید، زیبایی این کلاه شما را متقاعد می کند. این کلاه بسیار راحت و نرم، ویژگی های مثبت زیادی دارد. کمتر برندی چنین کلاه استاندارد و باکیفیتی ارائه داده است.

Triple Eight

این کلاه ایمنی به خاطر ماده پلاستیکی محافظ مغزش مشهور شده است. کلاه ایمنی پیشرفته Triple Eight طراحی ویژه ای دارد و تضمینی است. تو دوزی کلاه جاذب تعریق است. این مدل و مدل  TSG بهترین و مقرون به صرفه ترین کلاه های ایمنی هستند که می توانید تهیه کنید.

TSG Evolution

برند TSG در سال های اخیر اعتبار زیادی کسب کرده است. این مدل با مدل قبلی تقریباً در یک سطح هستند. کسانی که روی رمپ اسکیت سواری می کنند، از این مدل بیشتر از Triple Eight استقبال می کنند. انتخاب کلاه ایمنی سلیقه ای است اما اگر یک کلاه ایمنی خوب با قیمت مناسب می خواهید، همین مدل را انتخاب کنید.

Pro-Tec Classic

این کلاه ایمنی با یازده منفذ برای تهویه هوا و بندهای نایلونی، به خوبی جلوی هر ضربه ای را می گیرد. Pro-tec دارای گواهینامه های CPSC، NZ و ASTM می باشد و ایمنی اسکیت بوردر را ضمانت می کند. این برند یکی از معدود برندهایی است که همه استانداردهای ایمنی را رعایت کرده است. تنها نکته منفی این کلاه، خش برداشتن آن است. از آنجا که رنگ کلاه مات است، خط و خش ها خیلی به چشم می آیند.

Punisher Skateboards Pro

این کلاه فری سایز طراحی شده و به هر سایزی می خورد. داخل کلاه سه بالشتک وجود دارد که با کم و زیاد کردن آنها به هر سری اندازه می شود. این مدل دارای استاندارد ایمنی است و 12 منفذ برای تهویه هوا دارد. علیرغم وجود بالشتک ها، تهویه خوب کلاه از تعریق جلوگیری می کند و سر را خنک نگه می دارد.

JBM

از این کلاه ایمنی چند منظوره می توان برای دوچرخه سواری، اسکیت بوردینگ و اسکیت استفاده کرد. این مدل دارای گواهینامه های استاندارد می باشد و بسیار مستحکم است. طراحی ایرودینامیک آن باعث بهبود تهویه هوا شده است. نکته منفی این کلاه، مقاوم نبودن بندهای آن است. با آن که بندها قابلیت تنظیم سایز دارند و خود کلاه بسیار بادوام و محکم می باشد، کیفیت بندها ضعیف است.

این کلاه ایمنی برای کودکان مناسب است و نسبت به مدل های مشابه قیمت کمتری دارد. البته باز هم پیشنهاد می کنیم که پول بیشتری پرداخت کنید و بهترین کلاه ایمنی را تهیه کنید.

ProRider BMX

این کلاه مشابه کلاه ایمنی Pro-Tec می باشد و از همان استانداردها پیروی کرده است. کلاه ایمنی ProRider BMX چند منظوره و مقرون به صرفه است. این کلاه دارای بالشتک هایی است که می توان سایز را به وسیله آنها تغییر داد. بندهای کلاه از جنس پلی استر می باشد و سگک های آسان بازشو دارد.

طراحی ظاهری  ProRider BMX به اندازه مدل های قبلی جذاب نیست. این کلاه بیشتر مناسب کودکان است.

در آخر باید بگوییم استفاده از کلاه ایمنی به خودتان مربوط می شود. اما کودکان و افراد مبتدی باید از کلاه ایمنی استفاده کنند. کودکان آسیب پذیرترند. اگر به کودکانتان بیاموزید که بدون کلاه ایمنی اسکیت سواری نکنند، در واقع اهمیت ایمنی را در ذهن آنها پررنگ کرده اید.

منبع

Categories
اسکیت

اسکیت بورد بازهای مشهور دنیا

همه جا صحبت از اسکیت بورد بازهای مشهور دنیاست. روزگاری اصلاً اسکیت بورد ورزش به حساب نمی آمد و هیچ کس گروه Z-Boys را نمی شناخت. اما حالا حتی کسانی که دست به اسکیت بورد نزده اند، به آن علاقه مند هستند. حالا اسکیت بوردینگ یک صنعت چند میلیارد دلاری است که برای خودش سوپراستار و مگااستار دارد.

با این تفاسیر، اسکیت بورد بازهای مشهور دنیا که هستند؟ فاکتورهای زیادی برای برجسته شدن و مشهور شدن اسکیت بورد بازها وجود دارد. باید بپرسیم: گران قیمت ترین اسکیت بورد باز کیست؟ موفق ترین اسکیت بوردر چه نام دارد؟ کدام اسکیت بورد باز می تواند سخت ترین حرکات را انجام بدهد؟ کدام اسکیت بورد باز بیشترین فالوور را در اینستاگرام دارد؟ کدام اسکیت بوردر بیشترین ویدیو را منتشر کرده است؟

پس انتخاب مشهورترین اسکیت بورد باز سلیقه ای است. شاید از نظر شما یک فاکتور مهم باشد و بقیه فاکتورها مسخره به نظر برسند. اما می توانیم ببینیم مردم بیشتر نام کدام اسکیت بوردر را در گوگل جست و جو می کنند.

با این اوصاف برویم سر اصل مطلب: مشهورترین اسکیت بوردرهای دنیا چه کسانی هستند؟ افرادی که در این مطلب معرفی می شوند بر اساس نظرسنجی های مردمی و تعداد جست و جو در گوگل انتخاب شده اند.

12. شین اُنیل

  • نام کامل: شین اُنیل
  • تاریخ تولد: سوم ژانویه 1990
  • محل تولد: ملبورن، استرالیا
  • دلیل شهرت: یک اسکیت بوردر حرفه ای که اهل کالیفرنیا نیست.
اسکیت بورد بازهای مشهور دنیا | قسمت اول
اسکیت بورد بازهای مشهور دنیا | قسمت اول

شین اُنیل یکی از بهترین اسکیت بورد بازهای دنیاست، اما برخلاف سایر اسکیت بورد بازهای حرفه ای اهل کالیفرنیا نیست. اُنیل که در استرالیا متولد شده، معمولاً در تمام مسابقات جهانی اسکیت بورد مقام آورده است. در مسابقات ایکس گیمز، دو تور و استریت لیگ همیشه بر روی سکوی اهدای جوایز حضور دارد.

دوستانش به او لقب ناگت داده اند؛ ناگت در اصطلاح یعنی یک تکه جواهر. علت موفقیت اُنیل در رقابت ها، سبک و استیل خاص و شگفت انگیزش برای کنترل اسکیت بورد می باشد. او طوری اسکیت بورد را کنترل می کند که بیشتر شبیه به بازی های ویدیویی است. باور کردن حرکات او در دنیای واقعی کمی مشکل است. علیرغم آن که اُنیل به خاطر موفقیت هایش در مسابقات به شهرت رسیده، انتشار فیلم Shane O’Neill’s Levels  در سال 2017 او را نقل محافل اسکیت بورد کرد.

حالا که قرار است اسکیت بورد در میان رشته های ورزشی المپیک 2020 باشد، احتمالاً اُنیل تنها شرکت کننده مرد غیرآمریکایی و غیر برزیلی خواهد بود. احتمال آن که اُنیل در المپیک مدال کسب کند، بسیار زیاد است.

11. تونی آلوا

  • نام کامل: تونی آلوا
  • تاریخ تولد: دوم سپتامبر 1957
  • محل تولد: کالیفرنیا، آمریکا
  • دلیل شهرت: آغازگر راه اسکیت بوردینگ
اسکیت بورد بازهای مشهور دنیا که هستند؟ فاکتورهای زیادی برای برجسته شدن و مشهور شدن اسکیت بورد بازها وجود دارد.

تونی آلوا اسکیت بورد را ابداع نکرده، اما جزو پیشکسوتان این رشته است. او نقش مهمی در شناساندن اسکیت بوردینگ به دنیا ایفا کرده است. او در داگتون کالیفرنیا متولد و بزرگ شد. تونی آلوا از اسکیت بورد برای تمرین حرکات سرف بورد در مواقعی که دریا آرام بود، استفاده می کرد. آلوا یکی از اعضای گروه اسکیت بوردینگ Z-Boys  بود که با فیلم Dogtown And The Z-Boys و فیلم Lords of Dogtown در تاریخ جاودانه شد.

سبک تهاجمی، استعداد و جسارت تونی آلوا اسکیت بورد را به جایگاه کنونی اش سوق داد. دیگر اسکیت بورد مثل قدیم یک سرگرمی کودکانه نیست و در زندگی مدرن برای خودش کاراکتر دارد.

در دهه 1970، تونی آلوا به عنوان بهترین اسکیت بورد باز در دنیا به شهرت رسید. در همان دوره بود که اسکیت بورد در جهان شناخته شد. به همین علت تونی آلوا به چهره اول ورزش اسکیت بورد تبدیل شد. او هم اکنون 63 سال سن دارد اما هنوز هم اگر فرصتی دست دهد اسکیت بورد بازی می کند. او دیگر یک چهره ماندگار در عرصه اسکیت بوردینگ به شمار می رود.

10. جی آدامز

  • نام کامل: جی جی.آدامز
  • تاریخ تولد: سوم فوریه 1967
  • محل تولد: کالیفرنیا، آمریکا
  • دلیل شهرت: پسر بد اسکیت بوردینگ

جی آدامز به خاطر کار پدرخوانده اش در فروشگاه اسکیت و سرف بورد، از بچگی با اسکیت بورد بزرگ شده بود. آدامز در داگتون کالیفرنیا متولد شد. او به عنوان جوان ترین عضو در سن 13 سالگی به گروه Z-Boys پیوست. بعدها تونی آلوا در مورد آدامز گفت:«بعضی بچه ها با شیر و کلوچه بزرگ می شوند، آدامز با سرف بورد و اسکیت بورد قد کشیده است.» البته نمی توان استعداد ذاتی آدامز را نادیده گرفت.

حتی در میان اسکیت بوردرهای حرفه ای، آدامز به خاطر حرکات نرم و روان متاثر از سرف بورد می درخشید. هر چه تعداد اسکیت بوردرها بیشتر شد، آدامز مشهورتر شد. شهرت برای آدامز دردرسرساز شد. او به اعتیاد و اقدام به قتل یک زوج متهم شد.

جی آدامز در تاریخ پانزدهم آگوست 2015 از دنیا رفت. او در حال موج سواری با دوستانش بود که دچار سکته قلبی شد و فوت کرد. علیرغم مشکلاتی که برای او پیش آمد، جامعه اسکیت بورد بازها همیشه از او به عنوان تاثیرگذارترین چهره اسکیت بورد تقدیر می کند.

9. رودنی مولن

  • نام کامل: جان رودنی مولن
  • تاریخ تولد: هفدهم آگوست 1966
  • محل تولد: فلوریدا، آمریکا
  • دلیل شهرت: ابداع حرکت  Kickflip

رودنی مولن یکی از تاثیرگذارترین و مهم ترین چهره های اسکیت بورد است. مولن که در مزرعه بزرگ شده بود، به سختی می توانست سطح صافی برای تمرین اسکیت بورد پیدا کند.

زندگی در منطقه دورافتاده باعث شد تا مولن در اسکیت بوردینگ از هیچ کس تاثیر نگیرد و سبک و سیاق خودش را خلق کند. تمرینات خودآموز مولن سبب رشد و ارتقای مهارت اسکیت بوردینگ او شد. موفقیت در مسابقه محلی سبب شد تا تیم مشهور اسکیت بورد Bones Brigade او را انتخاب کند. تونی هاوک هم در همان تیم بود.

ثمره چندین سال تمرین در تنهایی، ابداع حرکت Kickflip در سال 1983 بود. او ابتدا نام حرکت ابداعی اش را مجیک فیلیپ گذاشته بود. Kickflip تا به امروز یکی از ارکان اصلی اسکیت بوردینگ فری استایل بوده است. هر کس که می خواهد با اسکیت بورد هنرنمایی کند، اول از همه Kickflip را می آموزد. رودنی مولن حرکاتی مثل heelflip و 360 flip و حرکات متنوع و بی شمار دیگری را نیز ابداع نمود که در اسکیت بوردینگ مدرن از آنها استفاده می شود.

حالا رودنی مولن به عنوان مهم ترین شخصیت در رشد و توسعه اسکیت بورد شناخته می شود. خیلی ها او را پدر اسکیت بورد خیابانی می دانند. مولن در چند فیلم تونی هاوک در مورد اسکیت بازهای حرفه ای ظاهر شد. او با سرمایه گذاری در کمپانی های اسکیت بورد، زندگی مرفهی برای خود ساخت.

8. نیجا هوستون

  • نام کامل: نیجا ایمانی هوستون
  • تاریخ تولد: سی ام نوامبر 1994
  • محل تولد: کالیفرنیا، آمریکا
  • دلیل شهرت: برنده بودن، درو کردن همه جوایز

نیجا هوستون، با در نظر گرفتن خیلی از فاکتورها، موفق ترین اسکیت بوردر دوران مدرن است. در بین سال های 2011 تا 2016 هوستون 11 مدال از مسابقات ایکس گیمز به دست آورد که هفت مدال از 11 مدال طلا بودند. او در سال 2013 نالمزد دریافت جایزه اسکیت بورد باز سال شد. هوستون تا کنون بیشتر از هر اسکیت بورد باز دیگری جایزه نقدی گرفته است.

شما برای خرید اسکیت می توانید به وبسایت کندو مراجعه فرمایید

بیراه نیست اگر بگوییم نیجا هوستون برای رقابت زاییده شده است. استعداد ذاتی و طبیعی در کنار تمرین های مستمر باعث شد تا موما هوستون او را به دنیا معرفی کند. هر چه حریف هوستون قدر باشد، او قدرتر است. اگر بازیکن حریف تمام توانایی اش را به کار بگیرد، باز هم هوستون حرکاتی رو می کند که داوران چاره ای جز برنده اعلام کردن او نداشته باشند. در لیگ خیابانی هوستون با اختلاف بالاتر از شین اُنیل قرار دارد. باید با تلسکوپ هابل نیجا را دنبال کرد.

هوستون با انتشار ویدیوی مسابقاتش شهرت بیشتری کسب کرد. او در اسکیت بوردینگ صاحب سبک نیست اما در مورد انجام حرکات سخت و هندریل کمتر کسی می تواند با او برابری کند.

7. رایان شکلر

  • نام کامل: رایان آلن شکلر
  • تاریخ تولد: سی ام دسامبر 1989
  • محل تولد: کالیفرنیا، آمریکا
  • دلیل شهرت: پرش های بلند

رایان شکلر چند دهه پیش به شهرت رسید. در واقعیت او برای مدت زیادی در معرض دید عموم بود. او در سن 9 سالگی به یک اسکیت بوردر حرفه ای تبدیل شد.

از آن زمان به بعد، شکلر رشد کرد و به یکی از بهترین اسکیت بوردرهای عصر جدید مبدل شد. او علاقه داشت با اسکیت بورد پرواز کند. او در سال 2008 حدوداً 17 متر بیشتر از باب برنکوییست پرید.

یکی از دلایل به شهرت رسیدن رایان شکلر، یک برنامه تلویزیونی بود که از زندگی واقعی رایان تهیه شده بود. این برنامه تلویزیونی در واقع مستندی از زندگی یک اسکیت بورد باز بود و نقاط مشترکی با فیلم Monty Python film The Life of Brian داشت.

منبع

Categories
اسکیت

اسکیت اینلاین | تاریخچه تکامل و شکل گیری

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد قدمت پاتیناژ یا اسکیت روی یخ، به 3000 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. اما اسکیت این لاین، احتمالاً خیلی بعدتر در اسکاندیناوی یا شمال اروپا شکل گرفته است. اسکیت روی یخ برای عبور و مرور در مسیرهای نزدیک استفاده می شد. در اوایل قرن هفدهم، هلندی ها به خودشان لقب اسکیلر-به معنی اسکیت باز- دادند. آنها در زمستان بر روی آب های یخ زده اسکیت سواری می کردند. هلندی ها نوع اولیه و ابتدایی اسکیت های چرخ دار را با وصل کردن ماسوره های چوبی به یک صفحه ساختند تا بتوانند در آب و هوای گرم هم از اسکیت استفاده کنند.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار ، سپس به یک تفریح، سپس به یک ورزش و در نهایت یک ورزش رقابتی به رشد و توسعه فناوری ساخت اسکیت های اینلاین مربوط می شود.

بیایید با هم به روند دگردیسی اسکیت های این لاین اولیه که حالا به یک وسیله تخصصی تبدیل شده اند، نگاهی بیاندازیم. اکثر اطلاعات ارائه شده در این مقاله از اسناد و مدارک موزه ملی اسکیت به دست آمده است.

سال 1743

اولین سند مربوط به استفاده از اسکیت این لاین یا چرخ دار به یک معرکه گیر لندنی تعلق دارد. مبدع این اسکیت، که احتمالاً اولین اسکیت اینلاین بوده ناشناس است و هیچ اطلاعاتی از او در دست نیست.

سال 1760

اولین مبتکر اسکیت اینلاین که نامش جایی ثبت شده، جان جوزف مرلین نام دارد. مرلین در تاریخ هفدهم سپتامبر سال 1735 در بلژیک متولد شد. او ساز می ساخت و وسایل مکانیکی ابداع می کرد. یکی از ابداعات او، اسکیت اینلاین با یک ردیف چرخ کوچک فلزی بود. او سوار اسکیت ابداعی اش می شد و در شهر می چرخید تا آن را به مردم نشان دهد. اما از همان اول ترمز گرفتن با اسکیت به یک معما تبدیل شده بود. گفته می شود او در یکی از همین نمایش های خیابانی اش به خاطر عدم کنترل اسکیت، به یک دیوار شیشه ای برخورد کرد. تا یک قرن بعد، اسکیت های اینلاین به همان شیوه طراحی می شدند.

سال 1789

ایده ساخت اسکیت اینلاین در سال 1789 به فرانسه راه پیدا کرد. لودویژیک مکسی میلیان ون لید اسکیتی ساخت و نامش را  patin a terre گذاشت. patin a terre به معنی اسکیت زمینی می باشد. اسکیت ون لید از یک صفحه فلزی و چند چرخ چوبی ساخته شده بود. او در آکادمی بروژ فرانسه مجسمه ساز بود و انسان عجیبی به نظر می رسید.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

در سال 1819 اولین اسکیت اینلاین ثبت اختراع شد و تا سال 1863 به همان شکل باقی ماند. تا این که اسکیت های دو محور شکل گرفتند. اسکیت های چهار چرخ تعادل بهتری داشتند و خیلی زود در اروپا و شمال آمریکا رواج پیدا کردند. اسکیت چهارچرخ خیلی زود صنعت تولید اسکیت را تحت الشعاع قرار داد. برخی از کمپانی ها، به تولید اسکیت های خطی ادامه دادند اما زیاد جدی گرفته نمی شدند.

سال 1818

در سال 1818 در شهر برلین آلمان، از اسکیت اینلاین برای اجرای حرکات موزون باله با پاتیناژ استفاده شد. در آن زمان امکان استفاده از یخ بر روی صحنه وجود نداشت.   نام نمایش باله، خوشی های زمستانی بود. پاتیناژ یا اسکیت روی یخ، یکی از خوشی های زمستانی بود که با اسکیت اینلاین روی استیج شبیه سازی شده بود. هیچ یک از تماشاچی ها نمی دانست که از چه اسکیتی برای اجرای باله استفاده شده است.

سال 1819

در سال 1819 گواهی ثبت اختراع اسکیت اینلاین به نام Petitbled در پاریس صادر شد. اسکیت ابداعی آقای پتی بلد، دارای سه چرخ در یک محور بود. جنس چرخ ها می توانست چوب، فلز و یا عاج فیل باشد. او فکر می کرد اسکیت ابداعی اش به اسکیت سوار اجازه می دهد حرکات پاتیناژ را بر روی سطوح غیر یخی اجرا کند. اما در واقعیت، ساختار چرخ ها این امکان را فراهم نمی کرد و حتی اسکیت سوار بروی سطوح خیلی سخت دائماً سر می خورد.

سال 1823

در سال 1823 یک اسکیت باز لندنی به نام رابرت جان تایرز، اسکیت Rolito را با پنچ چرخ در یک محور به ثبت رسانید. چرخ وسطی نسبت به سایر چرخ ها بزرگتر بود. همین امر به اسکیت سوار اجازه می داد با انداختن وزنش به جهت های مختلف قدرت مانوور بیشتری داشته باشد. اما اسکیت  Rolito مثل اسکیت های امروزی قابلیت استفاده در سطوح خمیده را نداشت.

سال 1828

گواهی ثبت اختراع بعدی، توسط یک ساعت ساز اتریشی به نام آگوست لوهنر در سال 1828 به ثبت رسید. تا آن زمان همه اسکیت ها خطی بودند. اما اسکیت لوهنر دارای یک چرخ در جلو و دو چرخ در عقب بود. لوهنر یک ضامن هم به چرخ ها اضافه کرده بود تا از سر خوردن به عقب جلوگیری کند.

در فرانسه، ژین گارسین، گواهی حق اختراع Cingar را ثبت نمود. نام این اسکیت از جابه جایی هجاهای نام فامیلی گارسین شکل گرفته بود. سین گار یک اسکیت خطی با سه چرخ بود. گارسین پیست اسکیت خودش را افتتاح کرد. در آنجا آموزش اسکیت سواری می داد. او حتی کتاب True Skater را نوشت. به دلیل بالا بودن آمار مصدومیت ها، گارسین مجبور به تعطیل کردن پیست اسکیت شد.

سال 1840

در سال 1840، موسیو و مادام دوما، در سالن تئاتر سن مارتین پاریس، یک نمایش زیبا با اسکیت این لاین اجرا کردند.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

در نزدیکی برلین، رستورانی وجود داشت که به دلیل وسعت زیاد، گارسون هایش برای سرویس دادن به مشتری ها از اسکیت استفاده می کردند.

سال 1849

اولین باری که به درستی و با موفقیت از اسکیت اینلاین استفاده شد، سال 1849 بود. لوییز لگرانژ در یک اپرای فرانسوی، اسکیتی که خودش ساخته بود را به پا کرد. کنترل این اسکیت خیلی مشکل بود؛ چرا که توقف و مانوور دادن با آن اصلاً کار ساده ای نبود.

سال 1852

در سال 1852، گیدمن انگلیسی برای ثبت اختراع اسکیت خطی با بلبرینگ اقدام کرد، اما 30 سال طول کشید تا در اسکیت ها از بلبرینگ استفاده شود.

سال 1857

پیست های عمومی اسکیت در فلورال هال و استرند لندن افتتاح شدند.

سال 1859

در سال 1859 اسکیت چوبی با چهار چرخ پلاستیکی ابداع شد. این اسکیت اصطکاک و چسبندگی بهتری با سطوح چوبی ایجاد می کرد. مثل اسکیت  Rolito، چرخ وسطی این اسکیت هم بزرگتر بود تا چرخیدن با آن راحت تر باشد اما همان مشکلات مانوور دادن با اسکیت را نیز داشت. این اسکیت توسط سرمایه گذار اسکیت های مدرن، جکسون هاینز استفاده می شد.

سال 1860

در سال 1860، روبن شلر، مخترعی از کانکتیکات، اسکیتی ساخت که مشکلات مانوور دادن در آن حل شده بود. شلر گواهی ثبت اختراع Parlor Skate را به ثبت رساند و این اولین حق اختراع اسکیت بود که در آمریکا صادر می شد. این اسکیت چهار چرخ داشت که با پین به یک آویز وصل می شدند و ساختاری شبیه به ساختار اسکیت های امروزی داشت. بر روی چرخ های این اسکیت یک لایه چرم یا پلاستیک کشیده می شد تا چسبندگی بهتری به سطح داشته باشد. این اسکیت خطی هیچ گاه در میان مردم متداول نشد.

سال 1863

جیمز پلیمپتون، آغازگر راه اسکیت های چهار چرخ شد. اسکیت چهار چرخی که پلیمپتون طراحی کرده بود، بسیار متعادل تر از اسکیت های اینلاین بود و راحت تر کنترل می شد. او هر یک از چرخ ها را بر روی یک پاشنه سوار کرده بود. به همین علت چرخ ها به صورت مستقل می چرخیدند. اسکیت سوار برای چرخیدن به یک جهت باید وزنش را به آن سمت می انداخت.

سال 1866

اسکیت اولیه پلیمپتون به یک کفش وصل شد. طراحی اسکیت ارتقا پیدا کرد و از بندهای سگک دار برای بستن اسکیت استفاده شد. پلیمپتون نمایشگاه مبلمانش در نیویورک را به پیست اسکیت تبدیل کرد و با کرایه دادن اسکیت کسب درآمد می کرد. پلیمپتون انجمن اسکیت سواری آمریکا را بنیان نهاد، آزمون های تعیین سطح اسکیت سواری  را طراحی کرد، پیست های اسکیت جدید افتتاح نمود و برای آموزش اسکیت سواری به شهرهای مختلف سفر کرد. 4 سال بعد با استفاده از آزمون طراحی شده توسط پلیمپتون، در 20 کشور دنیا مسابقاتی برگزار شد و به برندگان جوایزی تعلق گرفت.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

سال 1867

در سال 1867 در نمایشگاه یونیورسال پاریس، اسکیت سین گار ژین گارسین مجدداً مورد توجه قرار گرفت. اما بعد از اسکیت چهار چرخ پلیمپتون عملاً سایر اسکیت ها مورد بی مهری قرار گرفتند.

سال 1876

در سال 1876، ویلیام بون، گواهی ثبت اختراع اسکیت خطی جدیدی را در بیرمنگام لندن به ثبت رساند. طراحی بون به این شکل بود که چرخ ها بر روی یک محور دو تکه قرار می گرفتند. همچنین چرخ ها قابلیت جداسازی و حرکت داشتند.

در همین سال ترمز جلوی اسکیت ابداع شد و به ثبت رسید. اسکیت سوار با چسباندن نوک اسکیت به زمین می توانست ترمز بگیرد. هنوز هم در اسکیت های اینلاین و اسکیت های چهار چرخ از همین نوع ترمز استفاده می شود.

سال 1877

بون با جوزف هنری هاگز همکاری کرد. هاگز کسی بود که چرخ های قابل تنظیم و سیستم کنترل چرخ ها را به روشی که امروزه در اسکیت و اسکیت بورد به کار می رود را ابداع نمود.

سال 1884

لونت ام. ریچاردسون پیشنهاد کرد که از پاشنه های پین دار استیل برای چرخ ها استفاده شود تا اصطکاک چرخ با حاملش کم شود. به این ترتیب اسکیت سوار با کمترین انرژی می توانست سرعتش را افزایش دهد. ابداع پاشنه پین دار باعث شد چرخ راحت تر حرکت کند و وزن اسکیت کاهش یابد.

سال 1892

در سال 1892 والتر نیلسون از نیوروک، ترکیبی از اسکیت روی یخ و اسکیت چرخ دار را ابداع نمود و به ثبت رسانید. اسکیت چهارده چرخ نیلسون، یک نوار پلاستیکی با چرمی داشت که هرگاه اسکیت سوار قصد ترمز گرفتن داشت، باید نوار را به زمین می چسباند. ابداع چنین ترمزی برای اسکیت خیلی از زمان خودش جلوتر بود.

سال 1898

در سال 1898، لونت ریچاردسون کارخانه تولید اسکیت و پاشنه های پین دار خود را تاسیس کرد. اکثر اسکیت سواران حرفه ای آن زمان، اسکیت های خود را از این کمپانی تهیه می کردند.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

در سال های پایانی قرن نوزدهم و سال های آغازی قرن بیستم، اسکیت های جدیدی شکل گرفتند که بسیار شبیه به اسکیت های امروزی بودند. اسکیت های جدید بر این اساس تولید شدند که بر روی هر سطحی بتوان از آن ها استفاده کرد. مهم ترین نکته برای استفاده از اسکیت بر روی سطوح مختلف، برخورداری از چرخ های پلاستیکی بود. در پایان قرن نوزدهم کم کم اسکیت های مدرن ظهور کردند.

سال 1900

کمپانی پک اند سیندر، حق اختراع اسکیت این لاین دو چرخ را به ثبت رساند.

سال 1902

بیش از 7000 نفر در افتتاحیه پیست اسکی عمومی در شیکاگو شرکت کردند.

سال 1905

جان جی یانگ از شهر نیویورک، اسکیتی طراحی کرد که فریم چرخ هایش باز می شد و قابلیت تغییر طول داشت.

سال 1910

کمپانی رولر هاکی اسکیت، یک اسکیت سه چرخ طراحی کرد که کفش چرمی داشت و چرخ آخر آن بلند می شد تا اسکیت سوار بتواند بر روی چرخ وسط بچرخد. این اسکیت اینلاین توسط کمپانی رولر هاکی اسکیت ساخته شد اما بوت های اسکیت ساخته بروکس اتلتیک بود.

دهه 1930

کمپانی بست اور بیلت، اسکیت اینلاین سه چرخی ساخت که چرخ هایش بسیار نزدیک به زمین قرار می گرفتند.

حق ثبت اختراع اصلی تعلق گرفت به اسکیت این لاین Jet  که برای آموزش اسکیت روی یخ بر روی سطوح غیر یخی طراحی شده بود. در سال 1948، تبلیغی از این اسکیت منتشر شد که از آن به عنوان یک وسیله مکانیکی خاص یاد شده بود.

سال 1938

کریستین شیفرت، از دیرفیلد ایلنوی اسکیتی را ابداع کرد که نه تنها در پیاده روی خیابان قابل استفاده بود، بلکه چرخ هایش به یک تیغه تیز تبدیل می شد و برای اسکیت روی یخ به کار می رفت. در تبلیغات این اسکیت ادعا می شد که Jet Skate تنها اسکیتی است که به سرعت ترمز می گیرد. اما این ادعا مهمل بود. قبل از آن هم اسکیت هایی با ترمزهای قابل قبول ابداع شده بودند. ترمز  Jet Skate بسیار شبیه به ترمزهای پاشنه ای اسکیت های امروزی است. طراحی ترمز اسکیت همواره یکی از چالش های مهم سازندگان اسکیت بوده است.

سال 1941

کم کم اسکیت های مدرن در هلند ظاهر شدند.

سال 1953

اولین اسکیت مدرن آمریکایی، مثل اسکیت های روی یخ بود که هر چرخ بر روی یک فنر سوار می شد و چرخ ها تو پر بودند. حق اختراع این اسکیت در جولای 1953 به نام ارنست کاهلرت از سانتا آنا به ثبت رسید. این اسکیت در سال 1950 در فهرست Popular Mechanics و در سال 1954 در فهرست Popular Science قرار گرفت.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

در همین سال، یک اسکیت اینلاین با دو چرخ پلاستیکی و فاقد ترمز توسط کمپانی راکر اسکیت در کالیفرنیا تولید شد. این اسکیت هم در سال 1953 در فهرست Popular Science و در سال 1954 در فهرست Popular Mechanics قرار گرفت. در تبلیغات، این اسکیت را بی صدا، سریع و مناسب برای ترمز و چرخش معرفی می کردند.

سال 1960

کمپانی شیکاگو اسکیت، تلاش می کرد که تعداد زیادی اسکیت اینلاین بفروشد. اما اسکیت این کمپانی بی ثبات و ناراحت بود و اصلاً نمی شد به ترمزهای آن اعتماد کرد.

در همین سال یک اسکیت این لاین با چهار چرخ و ترمز جلو ساخته شد. این اسکیت ساختار بسیار مستحکمی داشت و شبیه به اسکیت های مدرن امروزی بود.

سال 1962

اسکیت به ظاهر سنگین و زمختی به نام Euba-Swingo توسط کمپانی Euba در آلمان تولید شد. این اسکیت در دو ورژن تولید شده بود: در یک ورژن امکان جدا کردن فریم از بوت وجود داشت، اما ورژن دیگر تفکیک پذیر نبود. اسکیت Euba-Swingo حالت گهواره ای داشت و از ترمز جلو برخوردار بود. این اسکیت برای پیست های خشک آموزش اسکیت استفاده می شد.

در سال 1962، در یک فیلم روسی به مدت 9 دقیقه و 23 ثانیه از اسکیتی استفاده شد که تولید روسیه بود.

سال 1964

یک آگهی تبلیغاتی در مجله، اسکیت BiSkates را به عنوان یک اسکیت اینلاین برای آموزش پاتیناژ بر روی سطوح غیر یخی معرفی کرده بود.

سال 1966

در سال 1966 کمپانی شیکاگو رولر اسکیت، اولین اسکیت اینلاین خود را با بوت تولید کرد. اسکیت این لاینی که اسکات اولسن را تحت تاثیر قرار داد، همین اسکیت بود. این اسکیت چهار چرخ داشت که چرخ های عقب و جلوی آن از بوت بیرون می زدند و شبیه به اسکیت های تیغه ای روی یخ بودند. این اسکیت نقش مهمی در توسعه اسکیت این لاین ایفا کرد.

در آلمان، فردریک میر، حق اختراع اسکیت این لاین خود را به ثبت رساند. اما به علت محبوبیت زیاد اسکیت های چهار چرخ با دو محور، یک کفش و ترمز جلو اسکیت میر مورد استقبال واقع نشد.

در لندن، اسکیت سه چرخ با بوت چرمی و ترمز جلو تولید شد. بر اساس یک مقاله هلندی، صد هزار جفت از این اسکیت در هلند و کشورهای اطرافش به فروش رسید. این اتفاق پیش از ظهور اسکیت های  RollerBlade افتاد و موفقیت بزرگی برشمرده می شد. در مورد طراحی نوع اولیه اسکیت های سه چرخ، اطلاعات دقیقی در دست نیست. مشخص نیست که طراحی آن هلندی یا آمریکایی بود اما فریم اسکیت توسط یک کمپانی سازنده اسباب بازی به نام یاکسن در انگلیس تولید شده بود. بوت های اسکیت هم تولید کشور ایتالیا بود. به همین علت این اسکیت فروش خوبی در کشورهای ذکر شده داشت.

سال 1972

در سال 1972، Mountain Dew تلاش کرد تا اسکیت Skeeler از Mettoy را در کانادا به فروش برساند. این اسکیت سه چرخ برای بازیکنان هاکی در روسیه و اسکیت سواران سرعتی تولید شده بود. Skeelers ورژن ابتدایی اسکیت این لاین بود که هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان تولید می شد. سلبریتی هایی که از این اسکیت استفاده می کردند، لیونل بلیر رقصنده و درک ایبوستون دونده بودند که در سال 1957 رکورد مسافت را شکستند.

سال 1978

اسکیت Speedys از کمپانی SKF، یک اسکیت این لاین چهار چرخ با بوت های نرم و راحت بود. متاسفانه در اواخر دهه 70 بازار در شرایطی نبود که این اسکیت به فروش برسد و همین امر سبب شد تولید آن متوقف شود.

سال 1979

برادران هاکی باز به نام اسکات و برنان اولسن از مینه سوتا، یک جفت اسکیت اینلاین از برند شیکاگو را برای بار دوم و با متریال جدید طراحی کردند. آنها به این اسکیت چرخ های پلی اورتان اضافه کردند و فریم اسکیت را به بوت مخصوص هاکی چسباندند و در نهایت یک ترمز جلو از جنس پلاستیک بر روی اسکیت تعبیه کردند. این تغییرات با هدف استفاده از اسکیت در تمرینات هاکی اعمال شده بود. بعد از 200 سال آزمون و خطا، اسکیت اینلاین آماده عرضه برای مصارف تخصصی شده بود.

سال 1980

اسکات و برنان اولسن کمپانی ورزشی نوآورانه خود با نام  Rollerblade را تاسیس نمودند. آنها در ابتدا اسکیت های بدون ترمز به بازیکنان هاکی می فروختند. برادران اولسن پدیده جدیدی در اسکیت معرفی کردند که تا آن زمان در ورزش بی نظیر بود. بهترین واژه برای توصیف این اسکیت، اسکیت چرخ دار خطی است اما نام رولر بلید، این تصور را در ذهن ایجاد می کند که اسکیت ها رولر بلید هستند؛ در حالی که فقط نام کمپانی رولر بلید است.

در همین سال اسکیت اینلاین مدرن به عنوان وسیله تمرینی اسکیت روی یخ در روسیه توسعه داده شد. در عکسی که در مجله لایف به چاپ رسیده، اریک هایدن از اسکیت اولسن برای تمرین المپیک 1980 استفاده می کند.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

برادران اولسن طراحی اسکیت شیکاگو را برداشتند و چندین سال بر روی توسعه آن کار کردند. این دو برادر مردم را به اسکیت علاقه مند کردند.  تاثیری به این بزرگی در تاریخ ورزش بی نظیر است. نام رولر بلید برای خیلی از افراد با اسکیت اینلاین مترادف شد. خیلی از سازندگان اسکیت با سابقه طولانی در تولید اسکیت، به حاشیه رانده شدند.

سال 1982

در سال 1982 اسکات اولسن ترمز جلوی پنجه را به اسکیت اینلاین اضافه کرد اما متوجه شد که ترمز به خوبی کار نمی کند.

سال 1984

در سال 1984 اسکات اولسن، یک ترمز به پاشنه اسکیت اضافه کرد تا ترس افراد مبتدی بریزد.

یک تاجر از میناپلیس به نام باب نیگله کمپانی اولسن را خرید. تولید رولر بلید گسترش یافت. دیگر فقط بازیکنان هاکی مشتری اسکیت های اینلاین نبودند. این کمپانی با تولید اسکیت های سهل الاستفاده باعث شد میلیون ها نفر به ورزش اسکیت روی بیاورند.

سال 1986

کمپانی رولر بلید شروع به تولید اسکیت های ورزشی و تفریحی کرد.

سال 1989

کمپانی رولر بیلد، مدل های  Macro و Aeroblades  را تولید کرد. این اسکیت ها با سگک بسته می شدند و دیگر خبری از بندهای بلند نبود.

سال 1990

در سال 1990، کمپانی رولر بلید، پلی آمید دورتان را جایگزین پلی اورتان نمود. همین امر موجب شد وزن اسکیت تا حدود 50 درصد کاهش پیدا کند.

در همین سال بود که سازندگان یک بار دیگر تلاش کردند تا اسکیت روی یخ را با اسکیت چهار چرخ و مانوورهای لازم برای رقص با اسکیت ترکیب کنند. اسکیت سواران هم متوجه مزیت این نوع اسکیت ها بودند؛ مخصوصاً سرعت بالای آنها. طراحان اسکیت در مورد اندازه چرخ و تنظیمات فریم تحقیقات گسترده ای کردند. به هر حال، اکثر نوآوری ها و اصلاحات این دهه در جهت  آموزش هاکی روی یخ و اسکیت سرعتی روی یخ انجام شد.

سال 1993

کمپانی رولر بلید، ABT یا فناوری ترمز فعال را ابداع کرد. یک قلاب فایبرگلس در انتهای بوت نصب شده و در سر دیگر آن ترمز پلاستیکی قرار گرفته است که به چرخ عقب متصل است. اسکیت سوار باید برای ترمز گرفتن، پای خود را صاف کند تا قلاب فایبرگلس به طرف ترمز کشیده شود و سپس به زمین ضربه بزند. تا آن زمان اسکیت سواران برای توقف پای خود را به عقب می بردند تا با زمین برخورد داشته باشد. ترمز ABT ایمنی اسکیت سوار را افزایش داد.

در سال 1993، دو مبتکر به نام های برت لوویت و ورن وینسلو با همکاری یکدیگر اسکیتی ساختن که بر روی هر سطحی قابل استفاده بود. چرخ های این اسکیت در دو زاویه قرار گرفته بودند.

سال 1995

شرکت ایتالیایی  Risport، اسکیت سه چرخ ابتدایی Galaxie با بدنه پلاستیکی را معرفی کرد؛ این اسکیت در دو رنگ سفید و مشکی عرضه شد. مدل دیگری به نام وگا دارای فریم فلزی و بوت پلاستیکی بود. همه این اسکیت ها دارای ترمز جلو بودند. همچنین Risport دریافت که سه چرخ هم سطح  مثل چرخ های راکر عمل می کنند؛ تنها کافی است چرخ وسطی محکم تر و سخت تر باشد. به این ترتیب وزن اسکیت سوار به صورت نامساوی بین چرخ ها تقسیم می شود.

کمپانی تولید کننده لوازم ورزشی K2 بوت نرم و راحت برای اسکیت طراحی کرد. در انواع اسکیت به غیر از اسکیت های تهاجمی از همین بوت استفاده می شود. این کمپانی همچنین بوت نرمی برای ورزش و تناسب اندام با اسکیت طراحی کرد. تا سال 2000، اکثر سازندگان اسکیت از همین طراحی پیروی کردند. اما همچنان اسکیت سواران تهاجمی از بوت های سفت و سخت بیشتر استقبال می کنند.

دیدریک هول در یک مجله دعوت به همکاری 6 ماهه جهت طراحی یک اسکیت قابل تفکیک را مشاهده کرد. او متوجه شد اگر بتواند این کار را انجام بدهد، یک رکورد جهانی به نامش ثبت می شود. او به این فرصت به چشم سکوی پرتابی برای شغل مهندسی اش نگاه می کرد. او فارغ التحصیل شده بود و بر روی فریم چند لولایی کار می کرد. این نوع فریم فنری بود و فرآیند سرعت گیری را شتاب می بخشید.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

جان پتل، مدیر کمپانی هارمونی اسپرت با نیک پرنا ، مربی مشهور تماس گرفت و از پرنا خواست در آزمایش PIC با او همکاری کند. دستگاه  PIC® به اسکیت اینلاین می چسبد و امکان اجرای حرکات نوک انگشتی را فراهم می سازد.

شما می توانید برای خرید اسکیت به وبسایت کندو مراجعه فرمایید.

یک مبدع فرانسوی به نام ژین ایوز بلندو لباسی را با 31 چرخ به ثبت رسانید. این لباس چرخ هایی بسیار شبیه به چرخ های اسکیت اینلاین داشت. چرخ ها با دقت تمام در محل مفصل های بدن، بالاتنه و کمر کار گذاشته شده بودند.

سال 1997

تولید اسکیت و اکسسوری های آن یه یک صنعت ملی تبدیل شد. تقریباً 26 میلیون آمریکایی در این صنعت نقش داشتند.

لوویت و وینسلو درخواست خود را برای ثبت اختراع اسکیت چند منظوره با چرخ های زاویه دار تقدیم کردند.

سال 1998

همکاری نیک پرنا و جان پتل به توسعه یک اسکیت اینلاین راکر منجر شد. آخرین حق اختراع PIC در آوریل 1998 منتشر شد. 23 مدعی برای این ابداع وجود داشت. اما در نهایت پتنتی مورد قبول قرار گرفت که زاویه پنجه پا در آن به زاویه پنجه پا در اسکیت های روی یخ نزدیک بود. پنجه فلزی اسکیت های روی یخ برای پرش و حرکات پا به کار می روند. اسکیت این لاین دارای PIC نیز همین قابلیت ها را داشت.

سال 1999

لوویت و وینسلو با کمپانی تازه تاسیس LandRoller همکاری کردند تا اسکیت های جدید با چرخ های زاویه دار تولید کنند و به بازار عرضه نمایند.

کمپانی اسپرت لاین هم به دیدریک هول شانس طراحی یک خط تولید اسکیت را داد. هول بعد از یک سال تفکر و ترسیم طرح های مختلف،  Mogema Dual Box را طراحی کرد.

2000

از اسکیت سواری این لاین برای آموزش اسکیت روی یخ در محیط غیر یخی استفاده می شد. همچنین فضای رقابتی و مسابقه برای اسکیت ایجاد شده بود. برخی از تولیدکنندگان مثل Triax و Snyder تجهیزاتی برای رقص با اسکیت تولید کردند.

سال 2002

در نوامبر سال 2002، بعد از اولین لیگ قهرمانی اسکیت اینلاین در آلمان، چین هو وانگ با آرتور لی دیدار کرد. هو وانگ در مورد ضررهای وارد آمده به اسکیت های وانگ صحبت کرد و درخواست داد تا فریم های اسکیت فیگور بهبود پیدا کنند.

اولین اسکیت اینلاین که به صورت رسمی به ثبت رسیده، در سال 1760 در لندن ساخته شده است. روند تغییر اسکیت روی یخ از وسیله حمل و نقل به اسکیت چرخ دار تبدیل شد

سه سال بعد از اولین طراحی او، دیدریک هول تیم جهانی رولر بلید را متقاعد کرد که در مسابقات جهانی اسکیت Mogemas را به پا کنند. 45 اسکیت سوار در حالی که اسکیت  Mogemas را به پا داشتند، مدال های طلا، نقره و برنز کسب کردند.

سال 2003

نمونه اول اسکیت های اسنو وایت با طراحی آرتور لی کامل شد.

سال 2004

اسنو وایت پشتیبان مالی دو اسکیت سوار تایوانی به نام های چیا هسیانگ یانگ و چیا لینگ هسین شد. آنها در مسابقات قهرمانی سال 2004 شرکت کردند. کادو، مربی گوستاوو کاسادو و آدرین بتورین و خانم یاسمن حجازی مربی فدراسیون اسکیت ایران اولین کسانی بودند که از اسکیت های اسنو وایت استفاده کردند.

سال 2005

فناوری چرخ های زاویه دار LandRoller از حالت سنتی خارج شد. دو چرخ بزرگ در لبه اسکیت تعبیه می شدند که مرکز ثقل را پایین نگه می داشتند.

سال 2006

فناوری ضد برگشت چرخ توسط بروس هوناکر توسعه داده شد تا اسکیت سواران مبتدی هر دو اسکیت را بر روی زمین و در حالت موازی نگه دارند. همین امر باعث می شد که بعد از شتاب گرفتن هم ثبات اسکیت حفظ شود. ترس از خم شدن به عقب نیز از بین رفت. بعد از تسلط بر روی مهارت های اسکیت سواری می توان این وسیله را از اسکیت جدا کرد.

سال 2013

برایان گرین و کمپانی کاردیف اسکیت سه چرخی را با قابلیت شخصی سازی و سیستم ترمز راحت و باثبات معرفی کردند.

سیستم ترمز سبک وزن فلکس بریک ساخته دست بن ویلسن با اکثر اسکیت های ورزشی و سرعتی همخوانی داشت. صفحه ترمز DXS الکس بلهومر و ترمزهای Gravity Master از کرگ الیس مجدداً شوق توسعه دادن ترمز های جدید برای اسکیت های این لاین را در دل سازندگان ایجاد کرد.

منبع

Categories
اسکیت

چگونه برای اسکیت این لاین چرخ انتخاب کنیم؟

پیدا کردن چرخ مناسب برای اسکیت به آسانی آب خوردن است. شما باید بدانید چه چرخ هایی در بازار وجود دارد و با استفاده از گام های گفته شده مناسب ترین چرخ را برای اسکیت خود انتخاب کنید. باید چرخی انتخاب کنید که برای اسکیت شما ساخته شده باشد.

بهترین سایز ممکن را برای چرخ های اسکیت انتخاب کنید.

اندازه چرخ های اسکیت های تفریحی (Recreational) از 62 تا 100 میلی متر متغیر است. گاهی برای اسکیت های بزرگسالان چرخ 110 میلی متری هم استفاده می شود. شما کدام چرخ را باید بخرید؟

چگونه برای اسکیت این لاین چرخ انتخاب کنیم؟ | راهنمای قدم به قدم

ابتدا فریم اسکیت را چک کنید.

هر فریم اسکیت برای بزرگی چرخها با محدودیت مواجه است. اسکیت خود را باز کنید تا بدانید از چه چرخی می توانید استفاده کنید. بهترین کار این است که بزرگترین چرخ ممکن برای اسکیت را انتخاب کنید. هر چه چرخ اسکیت بزرگتر باشد، اسکیت نرم تر و روان تر حرکت می کند. به بیان دیگر با چرخ بزرگتر، شما استفاده بیشتری از اسکیت می کنید.

چگونه برای اسکیت این لاین چرخ انتخاب کنیم؟ | راهنمای قدم به قدم

نکته کلیدی راحتی و آسان بودن تنظیم کردن چرخهاست. اگر بیش از حد بزرگ باشند، مناسب نیستند. البته تقریباً هیچ اسکیت سواری از دفعه اول لوازم درست و اصولی برای اسکیت نمی خرد. باید در نظر داشته باشید که چقدر حرفه ای هستید و چه استفاده ای می خواهید از اسکیت بکنید.

برای خرید اسکیت به وبسایت اینترنتی کندو مراجعه فرمایید.

در مورد اسکیت های تهاجمی قضیه فرق می کند: چرخ ها باید کوچک باشند تا انعطاف در حین حرکت بیشتر باشد. می توانید ویدیوهای اسکیت سواران حرفه ای را ببینید تا دریابید چه نوع چرخی برای اسکیت شما مناسب تر است.

دانستن محدودیت های اسکیت سواری به شما در انتخاب چرخ کمک می کند.

باور کنید حتی اسکیت سوارانی که ادعا می کنند آزاد هستند، باید به محدودیت ها بچسبند.

محدودیت شماره اول: وزن اسکیت سوار

محدودیت شماره دو: پیست اسکیت سواری

این دو محدودیت به شما یادآوری می کنند که چه چرخی با چه درجه ای از سختی تهیه کنید.

میزان سختی چرخ را در نظر داشته باشید.

چرخ های اسکیت های اینلاین به خاطر موادی که در آنها به کار می رود، از نظر میزان سختی و استحکام با یکدیگر تفاوت دارند. به درجه سختی چرخ اصطلاحاً دورومتر گفته می شود. درجه سختی چرخ به صورت  “82a”نمایش داده می شود. سازندگان چرخ ها هنگام طراحی، نیازهای مصرف کننده را در نظر می گیرند اما نمی دانند هر کس چقدر وزن دارد و بر روی چه زمینی اسکیت سواری می کند.

بزرگسالان بنا بر جثه و وزن خود باید از چرخ های  78a-90aاستفاده کنند تا حرکت چرخ ها نرم و روان باشد. کودکانی که می خواهند بر روی سطوح سخت مثل آسفالت اسکیت سواری کنند، باید از چرخ های 76a-82a استفاده کنند.

چگونه برای اسکیت این لاین چرخ انتخاب کنیم؟ | راهنمای قدم به قدم

بر اساس یک قانون نانوشته، هرچه سطح زمین سخت تر باشد، چرخ های اسکیت هم باید سخت تر و محکم تر باشند. هر چه زمین ناهموارتر و نرم تر باشد، چرخ ها هم باید نرم تر باشند. افراد سبک وزن، قدرت انتخاب بیشتری دارند. سبک وزن ها می توانند چرخ های 76a-82a تهیه کنند.

فاکتورهای دخیل در قیمت را بشناسید.

بازه قیمتی لاستیک اسکیت بسیار گسترده است و همین امر می تواند انتخاب چرخ اسکیت را پیچیده تر کند:

در دنیای اسکیت سواری، اسکیت های این لاین سرعتی در مقام اول قرار می گیرند. برای شرکت در مسابقات قهرمانی ایتالیا 2012، مدیران همه تیم ها به زمین های قدیمی پیست مسابقه فکر می کردند. آنها نمی دانستند چه چرخی برای این نوع زمین مناسب است. برخی از شرکت کنندگان یک چمدان چرخ با خود آورده بودند. اما اکثر شرکت کننده ها از قبل، انواع و اقسام چرخ ها با درجه سختی متفاوت را تست کرده بودند. اندازه چرخ ها یکسان بود اما برند، سختی، مواد اولیه و رنگ چرخ ها متفاوت بود. هر چرخ بین 25 تا 35 دلار قیمت دارد. برخی از چرخ ها برای مسابقات خاص طراحی می شوند.

پیام این داستان چه بود؟ برند، سال تولید و این که کدام سلبریتی از چه اسکیتی استفاده می کند، تعیین کننده قیمت چرخ است. گاهی قیمت آن از خود اسکیت بالاتر می رود.

بودجه خود را در نظر بگیرید.

از خودتان بپرسید بیشترین پولی که حاضرید برای چرخ اسکیت بپردازید، چقدر است؟

به محدودیت زمانی و موجودی کالاها توجه کنید.

شماره تلفن فروشگاه اسکیت و لوازم جانبی را پیدا کنید. با فروشگاه تماس بگیرید، قیمت و موجودی را چک کنید.

عجله نکنید تا خرید حساب شده ای داشته باشید. اگر چند گزینه برای خرید در دسترس شماست، عجله نکنید. کمی قدم بزنید، یک فنجان چای بنوشید و مزایا و معایب مدل های مختلف را با هم مقایسه کنید. در نهایت تصمیم بگیرید و خرید خود را نهایی کنید. هیچ حسی بدتر از این نیست که بعد از خرید، گزینه های بهتری پیدا کنید.

منبع